ಮೇಣದ ಬತ್ತಿಯ ಬೆಳಕು

ಇದು ಹೀಗೆಯೇ ಆಗುವುದೆಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು
ಕೋಲಾಹಲಗಳು ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಸಂಕೇತವಲ್ಲವೆಂದು
ನೀವು ಅಲವತ್ತುಗೊಂಡರೂ ಮುಖವಾಡಗಳು
ಬಣ್ಣ ಕಳಚಿ ಬೀಳಲೇ ಬೇಕಲ್ಲಾ !

ಸುತ್ತು ಬಳಸು ಸಾಕಿನ್ನು ನೇರ
ವಿಷಯಕೆ ಬಾ ಎನ್ನುವಿರಿ
ಎಷ್ಟು ಸಾರಿ ಬರಬೇಕು ?
ನಿರ್ಭಯಾ ನಿರ್ಭಯಾ ಎಂದು
ಕೂಗುತಲಿದೆ ಬಂಧನದ ಹಕ್ಕಿ
ಮೇಣದ ಬತ್ತಿಗಳ ಬೆಳಕ ನಂದಿಸಲು
ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು?

ಶಕ್ತಿ ಮಿಲ್ಸ್‍ನ ಅವಶೇಷಗಳ ಅಂಚಿನಲಿ
ಅಲೆಮಾರಿ ಜಾನುವಾರುಗಳು ಉರಿಬಿಸಲಿನ
ಬೇಹುಗಾರಿಕೆಗೆ ನಡು ಹಗಲಿನ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ
ಪುಡಿ ರಕ್ಕಸರ ಕಾಲ್ತುಳಿತದಡಿ ಕರಗಿ ಹೋದ
ಜೀವದುಂಬಿದ ಹಸಿ ಮಣ್ಣು

ಶಾಂತಂ ಪಾಪಮ್ ಅನಬೇಡಿ
‘ಅವರಿಗೆ’ ತೀವ್ರ ಅನಾರೋಗ್ಯ
ಪಾಪ! ಅವರಿಗೇ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ
ತಾವು ರೋಗದ ಗೂಡೆಂದು
ನೀರಿಲ್ಲದ ಮಾಗಿಯ ಮೋಡವೆಂದು
ಪತನ ಹೊಂದಿದ ಬೂದಿಯಂಕಣವೆಂದು

ಕೂಗಿ ಕೂಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರವರು
ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಟ್ರ್ಸಗಳೂ ಶಿಥಿಲ
ಜೀವಚ್ಛವವೆಂದು . . .ನಾನಲ್ಲ
ಅವರೇ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಒದಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ
ಬೇಟದಾಟದ ಬಿಸಿಲುಗುದುರೆ ಏರಿ
ಬ್ಯಾಂಡು ಬಾಜಾ ಇಲ್ಲದ ಬೀಜಪ್ರಸಾರ

ಗೆಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಒಂದಿಷ್ಟು ಚಿಗುರಿ
ನಿಮಿರಿದರೂ ಬೆರಳ ಮೇಲೆ ಎಣಿಕೆ
ನಿಮ್ಮ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಕ್ಕಿಷ್ಟು ಬೆಂಕಿ ಬೀಳ

ಮೊದಲು ಹೀಗಿರಲಿಲ್ಲಾ
ಜಿಮ್ ಪ್ರೇರಿತ ಒಳ್ಳೆಯ ಆರೋಗ್ಯ
ಹೈ ಸ್ಟೇಟಸ್ ಮುಗುಳುನಗೆಯ ಪ್ರಭೆ
ಎಲ್ಲಾಇತ್ತು ನೋವಿನ ನಿಶಿದ್ಧ ಕಾರ್ಯ ಕೂಡಾ
ನಿಲುವಂಗಿಯಮರೆಯಲಿ ನೆಲ ಕಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು
ನಿಡು ದಾರಿ  ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೆ ನೇವರಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಅವರ ಮೇಲೆ ಎಫ್‍ಐಆರ್ ಆಯ್ತಲ್ಲಾ
ಕೂಡಲೇ ಎದೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು
ಪಾಪದ ರುಚಿ ಹತ್ತಿದ್ದ ಬೂದಿ
ಮುಚ್ಚಿದ ಕೆಂಡಗಳು ಮಿನುಗಿದವು
ಮೊದಲೇ ಟೈಗಂಟನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲಿ
ಈ ಗತಿಯಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ

ಈಗ ಸರ್ಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಹೈಪೈ ವಾರ್ಡಿನ
ಸ್ಪೆಷಲ್ ಹಾಸಿಗೆಯಲಿ ಪವಡಿಸುತಿದಾರೆ
ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮಲಗುವವರೆಗೂ
ಅವರು ಎದ್ದೇಳಲ್ಲಾ !

ಅಮ್ಮನ ಸೀರೆ

        ಅಮ್ಮ
        ಆಗ ಹೀಚು ಮೊಗ್ಗಾಗಿದ್ದಳಂತೆ
        ಕುಂಟಬಿಲ್ಲೆ ಆಡಿ ಆಗ ತಾನೇ ಮರಳಿದ್ದಳಂತೆ
        ಬೆವರಿನ್ನೂ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿಂದೊಣಗಿರಲಿಲ್ಲ
        ಮಂಡಿಯ ಮೇಲಿನ ಗಾಯವಿನ್ನೂ ಮಾಯ್ದಿರಲಿಲ್ಲವಂತೆ

        ಹಣ್ಣಾದ ಹಾಗಲಕಾಯಿ ಬೀಜದ ಉಜ್ವಲ ಕೆಂಪು
        ಬಣ್ಣದ ಸೀರೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿ,ಮಾವ ಆವಳನೆತ್ತಿಕೊಂಡು
        ನೆಹರು ಕಾಲರಿನ ಗುಲಾಬಿಯಂತೆ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಅಂಟಿಸಿದಾಗ
        ಅವಳಿಗಿಂತ ಸೀರೆಯೇ ಭಾರವಾಗಿತ್ತಂತೆ

        ಗುಲ್‍ಮೊಹರಿನ ಕಿಡಿಗಳು ಅರಳಿದಾಗ ವಸಂತ ಕಿರಣಗಳು
        ಕುಲುಕುಲು ನಕ್ಕಾಗ ಅವಳು ಏನೋ ನೆನಪಾದಂತೆ
        ಸೀರೆಯ ಹರವುತ್ತಾ ಹುಡುಕುವಳು ಮರುಭೂಮಿಯಲಿ
        ಒರತೆಯ ;ಉಡಲಿಲ್ಲ ಯಾರೊಬ್ಬರ ಮದುವೆ ಮುಂಜಿಗೂ

        ಒಡಲ ತುಂಬಾ ಅಡ್ಡಡ್ಡ-ಉದ್ದುದ್ದ ಗೆರೆಗಳು
        ಚೌಕುಳಿಯೊಳಗೆ ಬುಟ್ಟಾಗಳು ಅರಳದೇ ಅಲ್ಲಲ್ಲೇ
        ಮುದುಡಿದ ಕನಸುಗಳು ;ಸೆರಗಿನ ಸರಿಗೆಯಲ್ಲಿ
        ನೂರಾರು ವಾರೆ ಬಳ್ಳಿಗಳು ಅಪ್ಪಿ ತೊಡರಿದವೇ ?

        ತಾನು ಕುಡಿಸಿದ ಹಾಲೋ ತನ್ನೆದೆಯ ಬೆಚ್ಚನೆಯ
         ಮಿಡಿತವೋ ಎಂಬಷ್ಟು ಸಹಜ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ದಾಟಿಸಲು ,
         ತೊಡಿಸಲು ನನಗೆ ಸಿದ್ಧಳಾಗಿಒಂದು ದಿನ ಬಿಡಿಸಿದಾಗ
        ಬರದ ಭೂಮಿಯ ಸೀಳುಗಳು ಅವಳ ಆತ್ಮದಂತೆ

        ಅವಳ ಹೂಮನದ ಸ್ಫಟಿಕತೆಗೆ ಸೋತು ಉಡಲು
        ಒಡ್ಡಿಕೊಂಡರೆ,ಕಣ್ಣಕೊನೆಯ ಶಲಾಕೆಯ ಅವಳು
        ಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಸರಿ,ಅದನು ಉಂಡೆ ಮಾಡಿ
        ಚೆಂಡಾಟವಾಡುತ್ತಾ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ನಕ್ಕಿದ್ದು ಗೆಳತಿಯರಂತೆ

ಭೂತದ ಮನು ವರ್ತಮಾನದ ನೀನು
ಭೂಮ್ಯಾಕಾಶದ ಅಂತರವೆಂದು ನಂಬಿ
ಬದುಕೆಂಬುದು ಹಗುರವಾಗಿ ತೇಲಿಸುವ
ಸುಖ ಸ್ವಪ್ನ , ನೀರ್ಗುಳ್ಳೆ ಯ ಪ್ರತಿಫಲನದ
ಸಪ್ತ ವರ್ಣಗಳು ಬಳುಕಿ  ಮಸುಕಾಗಿ
ಮಾಯವಾದ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಗೆಳೆಯಾ !

ನೆಲದಿಂದ ನೋಟವೆತ್ತದ ನಿನ್ನಮ್ಮನ
ಸತಿತನವ , ಏರುದನಿಯಲಿ ಎಂದಿಗೂ
ನುಡಿಯದ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಮೌನವ
ಪತಿಯ ಪಾದ ಧೂಳಿಯ ಹಣೆಯ
Wಲಕವಾಗಿಸಿದ ನಾಯಕಿಯ ಮೆಚ್ಚಿ
ಹೊಗಳಿ ಉದಹರಿಸಿದ್ದು ಅಚ್ಚರಿಯೆನಿಸಿದರೂ  !

ನನ್ನೊಡನೆತೊಳೆದು ಬಳಿದು ಕುದಿಸಿ
ಕಾಯಿಸಿ ಬಡಿಸಿದ್ದು, ಸಮಾನತೆಯ
ಸಹಯೋಗದ ತತ್ವದ ಘೋóಷಣೆಯ
ಮಾಡಿದ್ದು ಆಕಾಶದ ನೆತ್ತಿಯ ಸೀಳುವ
ರೆಕ್ಕೆಯ ಹರಡಿದ್ದು ,ಯಾವುದು ನಿಜ  !

ಕೊನೆಯ ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಮುಖವಿಲ್ಲದ
ದನಿ ಇಲ್ಲದ ಹಾಗೆಂದು ತೋರದ
ದೇಹವೊಂದು ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನ ಉದ್ರೇಕಕೆ
ವಿಧೇಯತೆಗೆ ಅಹಂಕಾರಕೆ ;
ಸಮಾನತೆ ತೋರಿಕೆಗೆ
   

ಜೀವ ವಾಹಿನಿ

ಜೀವ ವಾಹಿನಿ
ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಕಂಬಳಿ  ಹೊದಿಸಿ
ಜಗವ ಕತ್ತಲ ಕಿನಾರೆಗೆ ದೂಡಿದವರು ,
ಅಂದು ಹೊರತೆಗೆದಿದ್ದರು
ಶಿಲಾಯುಗದ ಆಯುಧಗಳನು

ಮನುಷ್ಯ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದಾನೆ
ಗುಹೆಯಲಿ ಅಥವ ಏಕಕೋಶಜೀವಿ
ಅಮೀಬಾದಂತೆ ಒಂಚೂರು ಕೂಡ
ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ  ಇಂದಿಗೂ

ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅಂಟಿರುವ ಒಂದಿಷ್ಟನ್ನು
ಬಿಟ್ಟರೆ ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ರೋಮಗಳು ಮಾತ್ರ
ಉದುರಿವೆ ; ಕಾರಿರುಳು ನಗುತಿದೆ
ಬಿಳಿ ಗಸಗಸೆಹೂವಿನಂತೆ 

ಕೋರೆ ದಾಡಿ ಬಾಗಿದ ನಖಗಳು
ಬಂಡೆಗಳಡಿ ಬೇರು ಬಿಟ್ಟ
ಕಲ್ಲೇಡಿಗಳಂತೆ ಅಪಮಾನಿತ ಅಡಿಪಾಯಗಳು
ಅಂಗಾತ ಬಿದ್ದರೂ ಕಹಳೆಯೂದುವಂತೆ

    ಅವರವರ ಆಕಾಶ

ನನ್ನ ಆಗಸವೆಂದರೆ
ಅದೂ ಇದೂ
ಮೋಡ ಮತ್ತಿನ್ನೊಂದು
ತಾರೆಗಳು ಕೈ ಕುಲುಕಿದ್ದು
ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ

ರವಿಯ ಅಪಾಪೋಲಿತನದಿಂದ
ಪೇಲವವಾದಳು ಇಳೆ
ಅವ ಕೂಡಾ ನಾಚಿ ಕೆಂಪಾಗಿ
ಸರ್ರೆಂದು ಜಾರಿದಾಗ
ನನ್ನ ಮೋರೆಯೂ ರಾಗ ರಂಜಿತ

ಬಿಳಿಯರಳೆ ಗರ್ಭ ಧರಿಸಿ
ಮಂದ ಗಮನೆಯಾಗಿ
ಪ್ರಸವವೆಂದು ಭೋರಿಟ್ಟಾಗ
ವರ್ಷಧಾರೆ ಸಹ್ಯಾದ್ರಿಯ ಸೆರಗಿಗೆ
ಹನಿ ತಂಪು ಎನ್ನ ತನುವಿಗೆ

ನಭದ ವಿಸ್ತಾರಕೆ ಅಂಕಿತವೋ
ಅಗಸದ ಗಲ್ಲಕೆ ದೃಷ್ಟಿ ಬೊಟ್ಟೋ
ರಚ್ಚೆ ಹಿಡಿದ ಕಂದನ ಕೈಯಲಿ
ನಿಹಾರಿಕೆಯ ಆಟಿಗೆಯೋ

ಯಾವ ಭಾವದ ವ್ಯಾಪ್ತಿ
ಯಾರ ನಿಯೋಜನೆಯ
ಆಣತಿ ,ನಿರಂತರ ಅಲೆಗಳಿಗೆ
ನಿಯಮಿತ ಕಕ್ಷೆ

ಬಣ್ಣವೆರಚಿ ಪೊರಕೆ ಬಾಲ
ತೋರಿ ಹೊದಿಸಬಹುದೇ
ಮನದ ತುಂಬಾ ಹೊನ್ನಿನ
ಚಿತ್ತಾರಗಳ ಕೌದಿಯ

ಮಾತಿಗೆ ಮಾತೆಂದು

                
 ಮಾತು ಆರಂಭವಾದುದು . . . . .
ಚಿಬ್ಬಲು ಬಡಿದಾಗ ಅವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ
ಬೆಣ್ಣೆ ನನಗೆ ಸುಣ್ಣ ಬಳಿದಾಗ
ಪಾದ ಬಿಗಿದು ಸುಂದರಿಯೆಂದಾಗ
ಹೊಸಿಲೊಳಗಿನ ರಂಗೋಲಿಯಾದಾಗ

ಮಾತು ಮುಂದುವರೆದುದು . . . .
ಹದಿನೆಂಟು ಮೊಳ ಅಳೆದಾಗ ಕಪ್ಪು
ಬಿಳಿ ತರಹೆವಾರಿ ತೆರೆಗಳು ಬದುಕಾದಾಗ
ನಾಯಿ ಮುಟ್ಟಿದ ಮಡಕೆಯೆಂದಾಗ
ಸಿರಿ ಮುಡಿಯ ಸೌಭಾಗ್ಯವ ಸೂರೆಗೈದಾಗ

ಮಾತು ಶೂಲವಾದುದು . . . .
ಕಣ್ಣಿದ್ದೂ ಕುರುಡಿಯಾಗಿ ಕಾಲಿದ್ದೂ
ಹೆಳವಿಯಾಗಿ,ರೆಕ್ಕೆಗಳ ತರಿದೊಗೆದು
ಮಂದಾಸನವ ತೋರಿ ಶಯ್ಯಾಗಾರದ
ಕಾಲೊರೆಸುವಿನಂತೆ ಬಳಸಿದಾಗ

ಮಾತು ವಿಷವಾದುದು . . . .
ಬಸಿರಲಿ ಮಿಡಿದವ ಪಾದದಲಿ
ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೆಟ್ಟಿದಾಗ
ಅವರ ಅಮಲಿಗೆ ಜೀವಂತ ಎಳೆ
ಹರೆಯ ನಿರ್ಜೀವ ಚಿತೆಯೇರಿದಾಗ

ಮಾತು ಮುಗಿಸದೆ . .. . .
ಮಾತಿಗೆ  ಮಾತೆಂದು ಕೆಂಗಣ ್ಣಬೀರಿ
ಅವಶೇಷವಾಗಿಸಬೇಡಿ ನನ್ನನು ಮಣ್ಣಿನಡಿ
ಏಕೆಂದರೆ  ಮಣ್ಣು ಸೃಷ್ಟಿ
ನಾನೂ ಕೂಡಾ !

ಸಪ್ತ ವರ್ಣಗಳು  

ಭೂತದ ಮನು ವರ್ತಮಾನದ ನೀನು
ಭೂಮ್ಯಾಕಾಶದ ಅಂತರವೆಂದು ನಂಬಿ
ಬದುಕೆಂಬುದು ಹಗುರವಾಗಿ ತೇಲಿಸುವ
ಸುಖ ಸ್ವಪ್ನ , ನೀರ್ಗುಳ್ಳೆ ಯ ಪ್ರತಿಫಲನದ
ಸಪ್ತ ವರ್ಣಗಳು ಬಳುಕಿ  ಮಸುಕಾಗಿ
ಮಾಯವಾದ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಗೆಳೆಯಾ !

ನೆಲದಿಂದ ನೋಟವೆತ್ತದ ನಿನ್ನಮ್ಮನ
ಸತಿತನವ , ಏರುದನಿಯಲಿ ಎಂದಿಗೂ
ನುಡಿಯದ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಮೌನವ
ಪತಿಯ ಪಾದ ಧೂಳಿಯ ಹಣೆಯ
Wಲಕವಾಗಿಸಿದ ನಾಯಕಿಯ ಮೆಚ್ಚಿ
ಹೊಗಳಿ ಉದಹರಿಸಿದ್ದು ಅಚ್ಚರಿಯೆನಿಸಿದರೂ  !

ನನ್ನೊಡನೆತೊಳೆದು ಬಳಿದು ಕುದಿಸಿ
ಕಾಯಿಸಿ ಬಡಿಸಿದ್ದು, ಸಮಾನತೆಯ
ಸಹಯೋಗದ ತತ್ವದ ಘೋóಷಣೆಯ
ಮಾಡಿದ್ದು ಆಕಾಶದ ನೆತ್ತಿಯ ಸೀಳುವ
ರೆಕ್ಕೆಯ ಹರಡಿದ್ದು ,ಯಾವುದು ನಿಜ  !

ಕೊನೆಯ ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಮುಖವಿಲ್ಲದ
ದನಿ ಇಲ್ಲದ ಹಾಗೆಂದು ತೋರದ
ದೇಹವೊಂದು ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನ ಉದ್ರೇಕಕೆ
ವಿಧೇಯತೆಗೆ ಅಹಂಕಾರಕೆ ;
ಸಮಾನತೆ ತೋರಿಕೆಗೆ
   

ರಕ್ತದೋಕುಳಿಯ ಪಾಲುದಾರರು

‘ಹೆಸರೇನು ?’ಎಂದು ಕೇಳಿದನವ
‘ಜಲಜಾ ’ ಎಂದಳು
‘ಜಲ್ ಹೀ ತೋ ಗಯಾ’ಎಂದವನ
ಭಾಷೆ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ .ಭಾವ
 ಅರಿವಾದಲ್ಲಿ ಇನ್ಯಾವ ತೊಡಕು   

ಆಮೇಲೆ . . . .
ಬಿದಿಗೆ ಚಂದ್ರಮ ಕಾವೇರಿಸಿದ
ಮಾಮ ಎಂದರೆ ಸಾಕು ಆದ್ರ್ರವಾಗುವ
ಅವನಿಗೆ ಭೂಗೋಳ , ಕಂದು ,ಬಿಳಿ
ಕೇಸರಿ ಹಸಿರು ಮೇಲು ಕೀಳಿನ ಮೈಲಿಗೆಯಿಲ್ಲ

ಆಶ್ಚರ್ಯ. . ..
ಬೆದೆಯೇರಿದ ಆನೆಯೊಂದು ಸಂಗಾತಿಯ
ಹುಡುಕುತಾ, ಕಾಡಿನಿಂದ ನಾಡಿನ
ಬಾಗಿಲು ಬಡಿಯಿತಂತೆ ! ಅದೀಗ
ನಾಗರಿಕ ಸರಪಳಿಯ ಬಂದಿ

ಅವರಿಬ್ಬರೂ . .. .
ನಾಡಿನಿಂದ ಕಾಡಿಗೆ ಅಡಿ ಇಟ್ಟರು
ಅಲ್ಲಿಯಂತೂ ನಿರಂತರ ವರ್ಷಾಧಾರೆ
ಬೀಜಾಂಕುರವಾಗದೇ . . .ಅಲ್ಲಿ
ಬೇಲಿಗಳು ಬೇರೆ ಇಲ್ಲಾ ಸಂಕರವಾಗದೇ
ಮತ್ತೆ ನಾಡಿಗಡಿ ಇಟ್ಟರು .

ಅಲ್ಲಿ. . ..
ನಾಡತೋಳಗಳು ಹಸಿದಿದ್ದವು
ತೆಳು ನಾಲಿಗೆಯ ಹೊರಚಾಚಿ
ಹೊಕ್ಕಳುಬಳ್ಳಿಯ ಹಸಿರಕ್ತದ
ವಾಸನೆ ಗಮಲು ಬರಿಸಿತ್ತು

ಅವು. . . .
ಹರಿದು ಹಂಚಿ ಹೋಗಿದ್ದರೂ ತಮ್ಮ
ತಮ್ಮ ಮೂತ್ರದ ಗೆರೆಯೊಳಗೆ ಗಡಿ
ಗುರುತಿಸಿ ಗುರ್ರೆನ್ನುತ್ತಿದ್ದವು
ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿ

ಅವರಲ್ಲಿ. . . .
ಪೂರ್ಣ ತೋಳಗಳೂ ಇದ್ದವು
ಅರೆ ತೋಳ ಅರೆ ಮನುಷ್ಯರ
ದೇಹದವರೂ ಕೆಲವರಿದ್ದರು
ಮೊದಲನೆಯವರಿಗೆ  ಚೂಪಾದ ನಖಗಳು
ಎರಡನೆಯವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲುಗಳಿದ್ದವು

ಅವರಿಬ್ಬರೂ . . .
ತಮ್ಮ ಮಡಿಲ ಕುಡಿಯೊಡನೆ
ಸುತ್ತುವರೆದ ತೋಳ- ಅರೆತೋಳಗಳ
ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ವಲಯದೊಳಗೆ
ಒಬ್ಬರ ಮೂಳೆಯೊಳಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು
ಹುದುಗುವ ಅಜ್ಞಾತ ಭಯದಲಿ

ಅಲ್ಲಿ. . .
ಮತ್ತೊಂದು ಗುಂಪು . . . .
ತಮಾಶಾ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು ನಮ್ಮನಿಮ್ಮಂತೆ
ನಿರುಪದ್ರವಿ “ಅಯ್ಯೋ ಪಾಪ ”ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು
ತುಂಬಾ ಅಮಾಯಕರಾದ ಮತ್ತು ತುಂಬಾ
ಕಾಳಜಿಯುಳ್ಳ ಅವರು  ಈ ಬಗ್ಗೆ ಸಭೆ
ನಡೆಸಿದ್ದರು .ಕತ್ತಲ ಕೋಣೆಗಳ ನಿರ್ನಾಮ
ಮಾಡುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಗುಡುಗಿದ್ದರು
ಅಕ್ಷರಗಳ ಗುತ್ತಿಗೆದಾರರು ಅವರು
ಸಂಗೀತ ನೃತ್ಯ,ಬಣ್ಣದ ಲೋಕದ    
ಸನ್ನದು ಅವರ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಹಾರ ತುರಾಯಿ
ಅವರ ಕೊರಳಿಗೆ. . . ಇವರು ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮಂತೆ

ತೋಳಗಳ ಮೂಗಿನಹೊಳ್ಳೆಗಳ ಬಿಸಿ
ಬೂದಿಯಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಮತ್ತು ಕುಡಿ
ಆವಿಯಾಗಬೇಕು

ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ . . . . .
ಏನೋ ಜರಗುತ್ತಿದೆ
ಅದಮ್ಯ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ
ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ  ರೋಮದುಂಬಿದ ಕೈಗಳಲಿ
ಬಾಗಿದ ನಖಗಳುಮೂಡುತ್ತಿವೆ ,
 ಜೊತೆಗೆ ಚೂಪಾದ ಕಲ್ಲುಗಳು
ಎಷ್ಟೊಂದು ತಡೆದರೂ ತೆಳು ನಾಲಿಗೆ
 ಹೊರಚಾಚುತಿದೆ ರಕ್ತದೋಕುಳಿಯ
 ಪಾಲುದಾರರು ನಾವು ಕೂಡಾ

ಅಯ್ಯೋ. . .
ಯಾಕೆ ಹೀಗಾಯಿತು ?
‘ಮೌನವೂ ಪಕ್ಷ ವಹಿಸಿದಂತೆ ’ಎಂಬ
ಅರಿವು ಇದ್ದೂ ನರ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ
ಬೆಳಗು ಬೈಗಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ   
ಬಂದಳಿಕೆಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ
ಉನ್ಮತ್ತ ಬೇರಿನ ದಾಹಕೆ
ನೀರವ ಆಹುತಿಗಳು

ಅಕ್ಷರ ಸಖಿ

          

      ಲೇಖನಿಯೊಂದಿಗಿನ  ಅವಳ ಪ್ರಣಯ
    ತೊರೆಯಿಸಿತವಳ ಇನಿಯನ
    ದೇಶ ಬಂಧು -ಬಳಗ ಕಳಚಿದವು
    ವಿಧವಾ ರಾತ್ರೆಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿನೊಡನೆ

    ಕಾರಿರುಳ ಕತ್ತಲುದುರಿಸಿದ ಮಸಿಯನು
    ನೀರಿಲ್ಲದ ಮಾಗಿಯ ಮೋಡದೊಡನೆ ಬೆರೆಸಿ,
       ಕಲ್ಲು ಮುಳ್ಳಿನ ಹಾದಿಯ ಮೊನಚು  ಮೊನೆಯಲಿ
    ಹಾಡುತ್ತಾಳವಳು ಅನಾಮಧೇಯ ರಾಗಗಳನು

    ಎಲ್ಲರಂತೆ ದೋಣಿಯನು ದಡಕೆಳೆಯದೆ
    ಬಿರುಗಾಳಿಯೆದುರು ಬೆಳಗುವ ನೋವಿನ
    ಜ್ವಲಂತ ದೀಪ ! ಅವಳ ಪಾಲಿಗೆ ಸದಾ ಸಿದ್ಧ
    ಹೊಸ ಕುಣಿಕೆಯೊಡನೆ ಹಳೆಯ ಉರುಳು

    ಆಕಾಶದ ಶೋಕ ಅವಳೆದೆಯಲಿ
    ಅಪಮಾನಿತ ಪಂಜುಗಳು ಉರಿದುರಿದು
    ಸುಟ್ಟವು ಅವಳ ಸದ್ದಿಲ್ಲದ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತುಗಳ
    ಇದೆಂತಹ ಸಮರ ಕತ್ತಲ ಪ್ರೇತಗಳೊಡನೆ !
   
    ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಕೆಂಡಗಳ ಜಾಲಂಧರದಲ್ಲಿಯೂ
     ಅವಳ ಬಿಚ್ಚುಕಣ್ಣೆವೆಗಳ ಇಣುಕು ನೋಟ
    ನವಿರೇಳುವ ಹಾರಾಟಕೆ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಬಡಿತ
    ಪಾದಾಘಾತಕೆ ಸಿಕ್ಕರೂ ಮಣಿಯದ ಪುಟ್ಟ ಗರಿಕೆ

    ಬೇಟೆಗಾರನೊಡನಿರು ಬೇಟೆನಾಯಿಯಾಗು
    ಬಿಲ್ಲುಬತ್ತಳಿಕೆಯಾಗು ಸದ್ದು -ಬಿಕ್ಕುಗಳಿಲ್ಲದೆ ಆತ್ಮದ
       ಕದವನಿಕ್ಕು ಎಂಬ ಕೆಂಗಣ್ಣಿನೆದುರು ಓಡುತ್ತಿರುವ
       ಜಿಂಕೆಯ ಕಣ್ಣೀರ ಹನಿಯಾಗುತ್ತಾಳವಳು

ಕುಂಟಬಿಲ್ಲೆಯ ಹೆಜ್ಜೆಯೊಡನೆ ಗಡಿಗಳ ಅಳಿಸುತಾಳೆ
 ಅವಕುಂಠನದೊಳಗಿನಿಂದಲೇ ಕಹಳೆಯನೂದಿ
ಅಡಿಪಾಯಗಳ ಕೆಡವುತಾಳೆ ನವ ಸಂಜಾತ
ಬೆರಗಿನೊಂದಿಗೆ ಹಸಿ ಓಣಿಯಲಿ ಬಿಸಿ ಪಾದಗಳನಿಕ್ಕಿ
ಅವಳು ಜೇಡವನ್ನು ಜೇಡವೆನ್ನುತ್ತಾಳೆ

ಉಗುರುಗಳು

ಹಗಲು ಇರುಳು ನನಗದೇ ಕಾಯಕ
ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಸಬೇಕು ಉಗುರುಗಳ
ಎಷ್ಟು ಉದ್ದ, ಎಷ್ಟು ಚೂಪು
ಯಾವ ಆಕೃತಿ?

ಅವು ಎಲ್ಲಿ ನಗಬೇಕು ಅರಳ
ಬೇಕೆಲ್ಲಿ, ವಯ್ಯಾರದಲಿ
ನಾಚಿ ಮುದುಡುವಾಗ
ಯಾವ ಭಂಗಿ?

ಯಾವ ಬಣ್ಣ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ
ಯಾವುದ ಬಳಿಯಲಿ ನಿಮ್ಮ ಬೆನ್ನ
ಹಿಂದೆ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಸುಳಿವಾಗ
ಯಾವ ಪ್ರಕೃತಿ?

ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೇವರಿಸಲೆಂತಹ ಕೋನ
ಆರತಿಯೆತ್ತಲೆಂತಹ ಬೊಗಸೆ,
ನೆಟಿಗೆ ತೆಗೆಯುವಾಗ
ಯಾವ ವಿಸ್ಮøತಿ?

ಕಿಲುಬು ಹಿಡಿದ ನಿಮ್ಮ ಪಾತ್ರೆಗಳ
ಮುಸುರೆ ತಿಕ್ಕಿ, ಮರಿ ಮಾಡುತಿರುವ
ಉಗುರು ಸುತ್ತುಗಳ ನಂಜು
ಎಷ್ಟು ಸರಿ?


ಕೂಡಿ ಕಳೆವ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳ
ನಡುವೆ ಅನಾಥ ಸಂಬಂಧಗಳ
ಬಾಡಿಗೆ ಆಕ್ರಂದನ
ಯಾವ ಪರಿ?
                      

ಕಿನ್ನರಿ

 
         ಬಾಲ್ಯ ಕಾಲದ ಕಿನ್ನರಿಯು ನವಿಲುಗರಿಯ ಬಣ್ಣಗಳನು
        ಎರಚಾಡುತ್ತ , ಬೆಳ್ಳಿಯ ಅಂಚು ಬಂಗಾರದ ಚುಕ್ಕಿಯ
        ನೊರೆಯಂತಹ ಬಿಳಿಯ ಗೌನಿನಲಿ ಅಚಾನಕವಾಗಿ
        ಬಂದು ಎದುರಿಗೆ ಕುಳಿತಾಗಸಂತೋಷವೆನಿಸಿದರೂ

        ಅವಳ ಕಣ್ಣಂಚಿನಲಿ ಮಡುಗಟ್ಟಿದ್ದು ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕುವಂತಿತ್ತು
        ಮೊದಲಿನಂತಾಗಿದ್ದರೆ ನಾನೂ ಅಳ ಬಹುದಿತ್ತು.
        ಆದರೆ ಇಂದು. . .. .

        ಕರಿಕೋಟು,ಬಿಳಿ ಬ್ಯಾಂಡು ಮೇಲೆ ಧಿಮಾಕು
        ನೆತ್ತಿಯವರೆಗೇರಿದ್ದ ತಿರುಗು ಕುರ್ಚಿಯ ಸನ್ನದು
         ಪೆನ್ಸಿಲನು ಬೆರಳುಗಳಲಾಡಿಸುತ ಹೇಗೆ
         ಸಂಬೋಧಿಸುವುದೆಂದುಲೆಕ್ಕಚಾರ ಮಾಡುತಾ
         ಕ್ಯಾಷುಯೆಲ್ಲಾಗಿ “ಯೆಸ್ ಮೇಡಮ್’’ ಎಂದೆ

         ನೋಡನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅವಳು
        ಅಣೆಕಟ್ಟು ಮುರಿದ ಪ್ರವಾಹದಂತೆ ಭೋರ್ಗರೆದಳು
         ನಾನೇನು ಮಾಡಿದೆ ? ಗಾಬರಿಯಾದರೂ ತೋರದೆ
        ಒಂಚೂರು ಆತ್ಮೀಯತೆಯಿಂದ

        ಗಂಡ ತೊರೆದಿರುವನೇ,ಡೈವೋರ್ಸ್
        ಮೇನ್‍ಟೇನೆನ್ಸ್ ,ಡೌರಿ ಕೇಸ್ ?
        ಅವಳಿಗೆ ಪದಗಳನ್ನೊದಗಿಸಿದೆ .
        ತೀರಾ ಸೋತು ಗೌನನ್ನು
         ಕಣ್ಣಿಗೊತ್ತಿಕೊಂಡುಬಿಕ್ಕಳಿಸಿದಳು

        ಈಗ ಮಾತ್ರ ಇಡೀ ಆಫೀಸ್ ಮೌನ ಸಿಪಿಸಿ
        ಸಿಆರ್‍ಪಿಸಿ ಡೌರಿ ಆಕ್ಟ್‍ಗಳೆಲ್ಲಾ ನಿಂತಲ್ಲಿಯೇ
        ಬಣ್ಣ ಕಳೆದು ಮುದುರಿಕೊಂಡವು.ನೀರವತೆಯ
        ಮಧ್ಯೆ ಕ್ಷೀಣ ದನಿಯಲಿ ನುಡಿದೆ `ಫೀ’ಬಗ್ಗೆ
        ಚಿಂತೆ ಬೇಡ. ನಿ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯ ಸಖಿ
        
        ಈ ಪರಿಚಯದಿಂದಾಕೆ ದೀಪದಂತೆ ಮಿನುಗಿದಳು
        `ಹಾಗಿದ್ದರೆ ’ಸಂಕೋಚದಿಂದ ನುಡಿದಳು ‘ನನ್ನೊಡನೆ
         ಆಟವಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ’ ನನಗೆ ಶಾಕ್ ಆದಂತಾಯಿತು
         ಅವಳು ಕಾದಳು. . ..ಕಾದಳು

        ತನ್ನ ಗೌನನೆತ್ತಿ ಪುಟ್ಟ ಗುಲಾಬಿ ಪಾದಗಳನು
        ಮಿನುಗಿಸುತಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮೆಟ್ಟಲಿಳಿದು
         ಕರಗಿದಳು ಬಹುಶಃ ನನ್ನ ಅಪರಿಚಿತ
        ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೆದರಿಸಿರಬೇಕು ಅವಳನು

ಅಮ್ಮನ ಸೀರೆ

        ಅಮ್ಮ
        ಆಗ ಹೀಚು ಮೊಗ್ಗಾಗಿದ್ದಳಂತೆ
        ಕುಂಟಬಿಲ್ಲೆ ಆಡಿ ಆಗ ತಾನೇ ಮರಳಿದ್ದಳಂತೆ
        ಬೆವರಿನ್ನೂ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿಂದೊಣಗಿರಲಿಲ್ಲ
        ಮಂಡಿಯ ಮೇಲಿನ ಗಾಯವಿನ್ನೂ ಮಾಯ್ದಿರಲಿಲ್ಲವಂತೆ

        ಹಣ್ಣಾದ ಹಾಗಲಕಾಯಿ ಬೀಜದ ಉಜ್ವಲ ಕೆಂಪು
        ಬಣ್ಣದ ಸೀರೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿ,ಮಾವ ಅವಳನೆತ್ತಿ
        ನೆಹರು ಕಾಲರಿನ ಗುಲಾಬಿಯಂತೆ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಅಂಟಿಸಿದಾಗ
        ಅವಳಿಗಿಂತ ಸೀರೆಯೇ ಭಾರವಾಗಿತ್ತಂತೆ

        ಗುಲ್‍ಮೊಹರಿನ ಕಿಡಿಗಳು ಅರಳಿದಾಗ ವಸಂತ ಕಿರಣಗಳು
        ಕುಲುಕುಲು ನಕ್ಕಾಗ ಅವಳು ಏನೋ ನೆನಪಾದಂತೆ
        ಸೀರೆಯ ಹರವುತ್ತಾ ಹುಡುಕುವಳು ಮರುಭೂಮಿಯಲಿ
        ಒರತೆಯ ;ಉಡಲಿಲ್ಲ ಯಾರೊಬ್ಬರ ಮದುವೆ ಮುಂಜಿಗೂ

        ಒಡಲ ತುಂಬಾ ಅಡ್ಡಡ್ಡ-ಉದ್ದುದ್ದ ಗೆರೆಗಳು
        ಚೌಕುಳಿಯೊಳಗೆ ಬುಟ್ಟಾಗಳು ಅರಳದೇ ಅಲ್ಲಲ್ಲೇ
        ಮುದುಡಿದ ಕನಸುಗಳು ;ಸೆರಗಿನ ಸರಿಗೆಯಲ್ಲಿ
        ನೂರಾರು ವಾರೆ ಬಳ್ಳಿಗಳು ಅಪ್ಪಿ ತೊಡರಿದವೇ ?

        ತಾನು ಕುಡಿಸಿದ ಹಾಲೋ ತನ್ನೆದೆಯ ಬೆಚ್ಚನೆಯ
         ಮಿಡಿತವೋ ಎಂಬಷ್ಟು ಸಹಜ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ದಾಟಿಸಲು ,
         ತೊಡಿಸಲು ನನಗೆ ಸಿದ್ಧಳಾಗಿಒಂದು ದಿನ ಬಿಡಿಸಿದಾಗ
        ಬರದ ಭೂಮಿಯ ಸೀಳುಗಳು ಅವಳ ಆತ್ಮದಂತೆ

        ಅವಳ ಹೂಮನದ ಸ್ಫಟಿಕತೆಗೆ ಸೋತು ಉಡಲು
        ಒಡ್ಡಿಕೊಂಡರೆ,ಕಣ್ಣಕೊನೆಯ ಶಲಾಕೆಯ ಅವಳು
        ಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಸರಿ,ಅದನು ಉಂಡೆ ಮಾಡಿ
        ಚೆಂಡಾಟವಾಡುತ್ತಾ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ನಕ್ಕಿದ್ದು ಗೆಳತಿಯರಂತೆ